26. எழுத்தாளர் டீன் கபூர் அவர்களுடனான நேர்காணல்

 எழுத்தாளர் டீன் கபூர் அவர்களுடனான நேர்காணல்

நேர்கண்டவர்:- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்

உங்கள் பிறப்பிடம், கல்லூரி வாழ்க்கை, குடும்பப் பின்னணி பற்றி எமது வாசகர்களுக்காகக் கூறுங்கள்?

கிழக்கு மாகாணத்தின் அம்பாரை மாவட்டத்தில் கல்வி, கலை, இலக்கியம், நெசவு ஆகியவற்றால் செழித்து விளங்கும் ஓர் அழகிய கிராமமான மருதமுனையில் சாதாரணமான ஒரு குடும்பத்திலே பிறந்து வளர்ந்தவன் நான். ஆரம்பக் கல்வி தொடக்கம் உயர் தரம் வரை மருதமுனை அல்மனார் மத்திய கல்லூரியிலேயே கற்றேன். கற்றுக் கொண்டிருக்கின்ற காலங்களிலேயே இணைப்பாட விதான செயற்பாடுகளிலும் ஈடுபடுவதற்கு ஆசிரியர்களால் உந்தப்பட்டேன். குறிப்பாக, உயர் தரத்தில் பயின்று கொண்டிருந்த நாட்களில் நண்பர்களோடு இணைந்து இலக்கியம் சார் செயற்பாடுகளில் ஈடுபட்டுத் திரிந்த அனுபவங்கள் என்றும் மறக்க முடியாதவை. 

உங்களது முதலாவது எழுத்து முயற்சி எதனூடாக எப்போது ஆரம்பித்தது?

ஆறாம் ஏழாம் வகுப்பு படிக்கின்ற காலத்திலேயே எனக்குள் எழுதுவதற்கான ஆர்வம் குடிகொண்டுவிட்டது. அப்பொழுதெல்லாம் எங்களுரில் உள்ள பொது நூலகத்திற்கு அடிக்கடி செல்வதுண்டு. இளவயதிலேயே வாசிப்புப்; பழக்கத்தையும், எழுதும் ஆர்வத்தையும் என்னிடம் ஏற்படுத்திய நூலகம் அது. அன்றைய நாட்களில் மின்னல், தூரிகை, காற்று எனும் பெயர்களில் கையெழுத்துச் சஞ்சிகைகளை நானே உருவாக்கி, யாருக்கும் தெரியாமல் நூலக மேசைகளில் வைத்துவிடுவேன். பின் தூரத்தே நின்று எத்தனை பேர் அவற்றை வாசிக்கின்றார்கள் என்பதைக் கவனித்துக் கொண்டிருப்பேன்.

1979 இல் தினபதிப் பத்திரிகையானது கையெழுத்துச் சஞ்சிகைகளுக்கான போட்டி ஒன்றை நடாத்தியருந்தது. அச்சமயம் எங்களது பாடசாலையில் 'கலங்கரை' எனும் சஞ்சிகையை உருவாக்கும் முயற்சியில் உயர் தர வகுப்புக் குழுவினருடன் நானும் இணைந்து செயற்பட்டேன். எனது கையெழுத்து மிகவும் நேர்த்தியாகவும் அழகாகவும் இருப்பதாகக் கூறி அவர்கள் என்னையும் இணைத்துக் கொண்டார்கள். அப்போதே மனம் எழுதுவதற்கு உந்திக் கொண்டிருந்தாலும், 1987 இலேயே தேசிய பத்திரிகைகளுக்கு ஆக்கங்களை எழுதும் வாய்ப்புக் கிட்டியது. 

இலக்கியத் துறைக்குள் நுழைவதற்கான முதற் காரணி எது?

வாசிப்பதற்கான சூழல் மற்றும் தொடர் வாசிப்பு ஆகியவையே காரணமாகும்.

உங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் இலக்கியத் துறையில் ஈடுபாடு உண்டா?

இலக்கிய ஈடுபாடு என்பது வாசித்தல், புனைதல் என்ற இரண்டு விடயங்களோடும் தொடர்புபட்டிருக்கிறது. அப்படிப் பார்த்தால் எனது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த பலர் புனைதலிலும் பார்க்க படைப்புக்களை வாசிப்பதில் ஈடுபாடு காட்டவே செய்கின்றனர். ஆம் - இல்லை ஆகியவற்றில் ஒன்றைப் பதிலாக முன்வைக்க முடியாமைக்கு மன்னிக்கவும்.

இலக்கியத் துறையில் இதுவரை நீங்கள் வெளியிட்ட நூல்கள் பற்றி குறிப்பிடுங்கள்? நூல் வெளியீட்டு முயற்சியில் நீங்கள் வெற்றி பெற்றீர்களா?

''குரோட்டன் அழகி'' (1994), ''திண்ணைக் கவிதைகள்'' (2007) இல் ''சொற்களில் சுழலும் பிரபஞ்சம்'' (2019) ஆகிய மூன்று கவிதைத் தொகுதிகள் இதுவரை வெளிவந்திருக்கின்றன. நூல் வெளியீட்டு முயற்சியில் வெற்றி பெற்றீர்களா? என்று மற்றுமொரு கேள்வியைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். பொதுவாக, வெற்றி - தோல்வி ஆகிய எதிர்வு நிலைகளுக்குள்ளால் நகர்த்தப்படும் கேள்விகளில் நான் அதிகம் உடன்படுவதில்லை. இலக்கியச் செயற்பாடு என்பது அப்படியான ஒரு போட்டி நிகழ்வும் அல்ல. இலக்கியச் செயற்பாடுகளில் வெற்றி என்பதை எதனைக் கொண்டு தீர்மானிப்பது? என்றொரு கேள்வியைக் கேட்டால் அது நீண்ட நெடிய விவாதங்களைத் திறந்துவிடும். ஆகையால், இரண்டு வகையான பொருள்கோடலின் அடிப்படையில் இக்கேள்வியை அணுகுகிறேன். ஒன்று, வெளியீட்டு நிகழ்வுக்கு வருகை தருவோர் மற்றும் நூல் விற்பனையாகும் வீதம் பற்றியது. இரண்டு, வாசகர்கள் நூல்களை வாசிப்பதும், அதுபற்றி எழுதி உரையாடுவதும் பற்றியது. இவ்விரண்டு விடயங்களையும் நான் எனது எழுத்து முயற்சிகளுக்கான உந்துதல்களாகவே பார்க்கின்றேன். அத்தகைய உந்துதல்கள் எல்லா நூல் வெளியீட்டு முயற்சிகளிலும் எனக்குக் கிடைத்திருக்கின்றன. அதே சமயம், எனது எழுத்துச் செயற்பாடுகள் எனக்கான சுதந்திர வெளியில் கடிவாளங்களற்றுப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் என்பதையும் இங்கு பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

உங்கள் நூல் வெளியீடுகளுக்கு உதவியாக இருந்தவர்களைப் பற்றிக் கூறுங்கள்?

நீண்ட பட்டியல் உள்ளது. ஒவ்வொருவருடனான அனுபவங்களுடன் கூறுவதாக இருந்தால் பல நேர்காணல்கள் தேவைப்படும். மிக நெருக்கமானவர்களை மாத்திரம் குறிப்பிடுகிறேன். 

''குரோட்டன் அழகி'' (1994) எனும் எனது முதலாவது கவிதைத் தொகுதியை வெளியிடுவதற்கு பெரிதும் துணை நின்றவர் எனது ஆசிரியர் காலம் சென்ற எழுத்தாளர், பத்திரிகை ஆசிரியர் மருதூர் பாரி அவர்கள். அன்று முனைப்பு எனும் சஞ்சிகையில் எனது எழுத்துக்களை அறிமுகம் செய்து வைத்ததோடு மாத்திரமன்றி, எனது முதற் தொகுதியை முனைப்பு அச்சகத்தில் அச்சிட்டு, முனைப்பு வெளியீடாகவே கொண்டு வருவதில் ஈடபாட்டுடன் செயற்பட்டவர் அவர். அதேபோன்று, எனது முதற் தொகுதியினை வாசித்து, அதற்கு அணிந்துரை எழுதி, என்னை ஊக்கப்படுத்திய எழுத்தாளர் உமா வரதராஜன் அவர்களும் இன்றும் நன்றியுடன் நினைவுகூரத்தக்கவர். 

''திண்ணைக் கவிதைகள்'' (2007) நூலை வெளியிடுவதற்கு மருதமுனை புதுப்புனைவு இலக்கிய வட்ட நண்பர்கள் பக்கபலமாக நின்றனர். இதில் எழுத்தாளர்களான அம்ரிதா ஏயெம், ஜமீல் ஆகியோர் எனப் பலரையும் குறிப்பிடலாம். 

மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டு நூல்களின் வெளியீடுகளையும் தொடர்ந்து சுமார் 12 வருடங்களின் பின்னர் ''சொற்களில் சுழலும் பிரபஞ்சம்''  (2019) கவிதைத் தொகுதி ''கிடுகு'' கலை இலக்கிய அமைப்பின் செயற்பாட்டாளரும் இளம் இலக்கிய விமர்சகருமான அப்துல் ஆபித், கவிஞரும் தேர்ந்த விமர்சகருமான இமாம் அத்னான் ஆகியோரி;ன் ஊக்கப்படுத்தலுடன் வெளிவந்தது. இத்தொகுதி வெளியீட்டின் போது, மருதமுனை புதுப்புனைவு இலக்கிய வட்ட நண்பர்களும், கிடுகு கலை இலக்கிய அமைப்பினரும் மாத்திரமன்றி அக்கரைப்பற்றைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர் அப்துல் றஸாக் அவர்களும் பலவகையிலும் ஒத்துழைப்புக்களை வழங்கினர். 

''குரோட்டன் அழகி'' நூல் பற்றி நீங்கள் விசேடமாகக் கூற விரும்புவது என்ன?

எனது எழுத்தின் முதல் அடையாளம் குரோட்டன் அழகிதான். எனது ஊர் கிராமமாக இருந்த காலத்தில் எழுதப்பட கவிதைகள் அவை. இப்போது எனது கிராமத்தின் அதிகமான அடையாளங்கள் மாறிப்போயிற்று. இன்று இத்தொகுதியில் உள்ள கவிதைகளை வாசிக்கும் சிலர் 30 வருடங்கள் முன்னுள்ள மருதமுனைக்குத் தம்மை அழைத்துச் செல்வதாக அடிக்கடி கூறுவதுண்டு. இத் தொகுதிக்கு எழுத்தாளர் நண்பர் உமா வரதராஜன் அவர்கள் எழுதிய உரையில் ''இளம் பராயத்து நினைவின் சுகங்களை மீட்டல், இயற்கை அழகின் லயிப்பு, மனதில் பதிந்த சில மாந்தர்கள், பிராணிகள், பறவைகள் என இவரது கவியுலகின் பயணம் நகர்கிறது. மரம், செடி, கொடி, ஆறு, கடல், வயல், வரப்பு, மழை, வெயில் என அலைகின்ற உள்ளம் அவருக்கு உரியது. மேடு, பள்ளம், சரிவு, சுழி என அவருடைய நதி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது'' என்று சொல்வதை இங்கு ஞாபகமூட்டுவது பொருத்தம் என நினைக்கின்றேன். 

உங்களது கவிதைகளுக்குக் கிடைத்த ஆதரவு, அல்லது வரவேற்புக்கள் பற்றிக் கூறமுடியுமா?

வாசகர்களில் இரு வகையினர் உள்ளனர். முதலாவது வகையினர் கவிதைகளை மேலாட்டமாக வாசித்து ரசிப்பவர்கள். அதாவது, தாம் கருதும் கவிதைக் கூறுகளையோ, தமக்கு நெருக்கமான கருத்தியல்களையோ தேடுபவர்கள். இரண்டாவது வகையினர் கவிதைகளுக்குள் நுழைந்து கேள்விகள் கேட்டு இடையீடு செய்பவர்கள். இவர்களைத் திறனாய்வு செய்பவர்கள் என்றும் சொல்லலாம். முதலாவது வகை வாசகர்களிடமிருந்து கிடைக்கக் கூடிய ஆதரவு சிறியளவு ஊக்கமளித்தாலும், இரண்டாவது வகையினரிடமிருந்து கிடைக்கக் கூடிய சுதந்திரமானதும் ஆக்கபூர்வமானதுமான விமர்சனங்களையே எனது கவிதைகளுக்குக் கிடைக்கும் ஆதரவாக எடுத்துக் கொள்கிறேன். வெறுமனே 'அற்புதமானது', 'கனதியானது', 'ஆழமானது' போன்ற பாராட்டுக்களை மாத்திரம் வைத்துக் கொண்டு கவிதைச் செயல்களில் அடுத்த கட்ட நகர்வினை மேற்கொள்ள முடியாது என்பதனை ஆழமாக நம்புபவன் நான். எனவேதான் விமர்சனங்களை, திறனாய்வுகளை எல்லாம் எனது எழுத்துக்களுக்கான உந்துதல்களாக எடுத்துக் கொள்கிறேன். 

திண்ணைக் கவிதைகள் பற்றியும் குறிப்பிடுங்களேன்?

2007 இல் வெளிவந்தது. 'திண்ணை' எனும் இணையத்தளத்தில் வெளியான எனது கவிதைகளின் தொகுப்பு அது. தொகுதியில் உள்ள பெரும்பாலான கவிதைகள் பரீட்சார்த்த முயற்சிகள்தான். குரோட்டன் அழகியிலுள்ள கவிதைகளிலிருந்து வடிவம், எடுத்துரைப்பு முறைகள் சார்ந்து அதிகமான மாற்றங்களை அதில் காணலாம். இத்தொகுதிக்கு அணிந்துரை எழுதிய எழுத்தாளரும் சிரேஷ்ட விரிவுரையாளருமான அம்ரிதா ஏயெம் அவர்கள் இக்கவிதைகள் பற்றிக் கூறும்போது, கனவுக்கும் யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான உணர்வுகள் வெளிப்பட்ட மன நிலையில் புனையப்பட்டவைகள் என்றும், குறித்த கவிதைகளில் சர்ரியலிச, மெஜிகல் ரியலிசப் போக்குகளை அவதானிக்க முடிகிறது என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தமையினை இங்கு நினைவுபடுத்த விரும்புகிறேன். 

இறுதியாக வெளிவந்த உங்களது ''சொற்களில் சுழலும் பிரபஞ்சம்'' கவிதை நூலின் தனித்துவம் பற்றிக் குறிப்பிட முடியுமா? இந்த நூலில் உள்ளடக்கியுள்ள கருப் பொருட்கள் பற்றிக் குறிப்பிடுங்கள்?

மொழி என்பது மனித வாழ்வியலோடு, பண்பாட்டோடு இறுக்கமாகப் பின்னிப் பிணைந்திருக்கிறது. தனிமனித, சமூக உளவியலிற்குப் பின்னாலும் மொழி முக்கிய பாத்திரத்தை ஏற்றிருக்கிறது. மொழியினைப் பயன்படுத்தும் விதத்தினால் பெரும் வன்முறைகள், ஒடுக்குமுறைகள் என்பன நிகழவும் வாய்ப்புண்டு. பல்வேறு கஷ்டங்களுடனும் துன்பங்களுடனும் உலவும் உள்ளங்கள் ஆறுதல் பெறவும் வாய்ப்புண்டு. இன்று நாம் பயன்படுத்தும் பல வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் எத்தனையோ சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. நம்மை அறியாமல் அவை 'நான்' அல்லாதவைகள் மீது வன்முறைகளை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கின்றன. இங்கு தூஷண வார்த்தைகளை பிரதானப்படுத்திக் குறிப்பிடவில்லை (அவையும்தான்). மாறாக, சாதாரணமாக நாம் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகள் பற்றித்தான் சொல்கிறேன். உதாரணமாக, ''சிறுபிள்ளைத்தனமாக நடக்க வேண்டாம்'' என்ற வார்த்தைப் பிரயோகத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். இதனை சாதாரணமாக நோக்கும் போது, ''ஒரு செயலை இந்த விதமாகச் செய்யக் கூடாது'' என்று அர்த்தம் கொண்டாலும் மறைமுகமாக அது ஒரு வன்முறையைச் செய்கிறது. ''சிறு பிள்ளைகள் அல்லது குழந்தைகளது செயல்கள் வெறுக்கத்தக்கவை'' எனும் பொதுவான ஒரு பார்வையை மீள உருவாக்கி விடுகிறது. குறித்த வார்த்தைப் பிரயோகத்தை ''நீங்கள் செய்யும் செயலில் இப்படியான தவறுகள் இருக்கின்றன'' என்றும் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். ஆனால், குறித்த வார்த்தையில் குழந்தைகளுடைய செயல்பாடுகள் மதிப்பற்றவையாக, பெறுமதியற்றவையாக மாற்றப்படுகின்றன. குழந்தைகளின் உலகை மதிக்கும் யாவரும் இதனைப் புரிந்து கொள்வர். இன்னும் இதுபோன்ற பல உதாரணங்களை சுட்டிக் காட்டலாம். 

இதனை நான் கூறியமைக்கு முக்கிய காரணம், கவிதை என்பதும் மொழியின் ஒரு விளைவுதான். பல சொற்களின் கூட்டு அது. கவிதை வடிவமைக்கும் போது கவிதைக்கான சொற்களை, வார்த்தைகளைத் தெரிவு செய்வதில் காட்டும் அசிரத்தை நம்மை அறியாமல் வன்முறைக் கூறாகவும் மாறிவிடும். எனது முன்னைய கவிதைகளிலும் பார்க்க இத்தொகுதியில் உள்ள கவிதைகளை வடிவமைக்கும் போது அவற்றிற்கான சொற்களில் அதிக கரிசனை எடுத்திருக்கிறேன். மனிதர்கள் மீது மாத்திரமல்ல, மனிதர் அல்லாத உயிரிகள் மீதும் நான் தேர்வு செய்யும் சொற்கள் மறைமுகமாக வன்முறை புரியக்கூடாது என்பதில் முடிந்தளவு அக்கறை செலுத்தியிருக்கிறேன். இவைதவிர, மீபுனைவு (Metafiction), ஊடிழைப் பிரதி (Intertext) போன்ற உத்திகளையும் இக்கவிதைகளில் பரீட்சித்துப் பார்த்திருக்கிறேன். 

கருப்பொருட்கள் பற்றிக் கேட்டிருந்தீர்கள். இத்தொகுதியில் உள்ள பல கவிதைகளை வடிவமைக்கும் போதே வாசகரின் சுதந்திரத்தையும் கருத்திற்கொண்டு, அக்கவிதைகளில் அவர்கள் சிந்தித்தல் எனும் உழைப்பைச் செலவளிக்கும் வகையிலே உத்திகளையும் கையாண்டிருக்கிறேன். ஆதலால், நான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்பதைவிட வாசகர் எப்படிப் புரிந்து கொள்கிறார்கள் என்பதுதான் எனது தற்போதைய கவிதைச் செயற்பாட்டின் முக்கியமான அரசியல். 

இதுவரை நீங்கள் எழுதியவற்றில் எந்தப் படைப்பை அதிகமாக நேசிக்கின்றீர்கள்?

ஓவ்வொரு கவிதைகளையும் நான் மிகவும் நேசித்தே எழுதுகிறேன். ஆனாலும், நமது சிந்தனை என்பது காலத்திற்குக் காலம் வளர்ச்சியடைய, வளர்ச்சியடைய நமது எழுத்துக்களில் உள்ள போதாமையினையும் அது உணர்த்திச் செல்வது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றல்லவா? அந்தவகையில் சமகாலத்தில் நான் எழுதிய, எழுதுகின்ற கவிதைகளையே அதிகம் நேசிக்கின்றேன். ஆனாலும், இவ்விடயத்தில் வாசகரின் நிலைப்பாடுகள் என்பது வேறானவையாக இருக்கலாம். 

எதிர்காலத்தில் உங்கள் படைப்புக்கள் எப்படி அமைய வேண்டுமென்று நினைக்கின்றீர்கள்? 

கவிதைச் சூழலில் சுதந்திரமாகப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஒவ்வொரு கவிதையினை வடிவமைக்கும் போதும் ஏதாவது புதிய கூறினை, உத்தியினைக் கையாளவே முயற்சிக்கிறேன். நிபந்தனைகளை முன்னாயத்தமாக வைத்துக்கொண்டு கவிதைகளைப் படைப்பதைவிட, கவிதைக்கான அரசியல் கதையாடலை முன்வைக்கத் தேவையான புனைவு உத்திகளைப் பற்றி சிந்திப்பதிலும், அவற்றைப் பரிசோதனை செய்து பார்ப்பதிலும் கரிசனை கொள்ள விரும்புகிறேன். உங்கள் கேள்விக்குப் பொதுவாக, ஒரு பதிலைச்; சொல்வதானால், வன்முறைகளற்ற பிரதிகளாக எனது படைப்புகள் அமையவேண்டும் என நினைக்கிறேன். 

 

எதிர்கால எழுத்து முயற்சிகள் பற்றியும் குறிப்பிடுங்கள்.?

இது காலவரையில் ஆங்கிலத்தில் மொழி மாற்றம் செய்யப்பட்ட எனது கவிதைகளைத் தொகுதியாக்கும் எண்ணம் உள்ளது.

நீங்கள் ஓர் ஆசிரியர் என்ற வகையில் இன்றைய மாணவர்களின் இலக்கியம் மீதான ஈடுபாடு, எழுத்துத் துறை நாட்டம் பற்றிக் கூற முடியுமா?

மிகவும் குறைவு. மாணவர்களிடம் சுதந்திரமான வாசிப்புப் பழக்கம் உருவாகும் போது மாத்திரமே இவ்விரண்டும் சாத்தியம். வாசிப்புக்கான வாய்ப்பும் சூழலும் ஊக்கப்படுத்தலும் பாடசாலைச் சூழலில் உருவாகும் போது, மாணவர்களிடம் வாசிப்புப் பழக்கமும் ஏற்பட்டுவிடும்.

உங்களைக் கவர்ந்த எழுத்தாளர் யார்? 

பலர் உள்ளனர். புதுமைப் பித்தன், சண்முகம் சிவலிங்கம், மருதூர்க்கொத்தன், உமா வரதராஜன், எம்.ஏ. நுஃமான், எம்.ஐ.எம். றவூப், றியாஸ் குரானா, அம்ரிதா, குட்டி ரேவதி, இமாம் அத்னான்.. என்று இப்பட்டியல் நீண்டு செல்லும். எழுத்தாளர்கள் என்பதற்கும் அப்பால் இவர்களது எழுத்துக்களே என்னைக் கவர்ந்தன. 

இன்றைய இலத்திரனியல் ஊடகங்களின் வளர்ச்சி, வாசிப்பை அதிகரிக்கச் செய்கின்றது என்று குறிப்பிட முடியுமா? 

இலத்திரனியல் ஊடகங்கள் வாசிப்பை அதிகரிக்கின்றனவா? ஏன்பதைவிட வாசிப்பை அதிகரித்துக்கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு அதில் நிறையவே வழிகளும், சிறப்பம்சங்களும்  இருக்கின்றன என உறுதியாகக் கூற முடியும். எந்தவொரு ஊடகமும் அதனைப் பயன்படுத்தும் விதத்திலேயே தங்கியுள்ளதல்லவா?

இலக்கியத் துறையில் உங்களால் இன்னும் மறக்க முடியாத சம்பவம் ஒன்றைக் குறிப்பிடுங்கள்.?

பல சம்பவங்கள் இருக்கின்றன. நீங்கள் கேட்டதற்கிணங்க ஒன்றை மட்டும் இங்கு குறிப்பிடுகிறேன். 2010 ஆம் ஆண்டளவில் நடைபெற்றது. எங்களது பிரதேச ஆளுமை, கவிஞரும் எழுத்தாளருமான சண்முகம் சிவலிங்கம் அவர்கள் ஆங்கிலத் தட்டச்சு வேலைக்காக அவ்வப்போது என்னை நாடுவதுண்டு. ஒரு நாள் என்னிடமிருந்து குரோட்டன் அழகி, திண்ணைக் கவிதைகள் ஆகிய இரு தொகுதிகளையும் பெற்று வீடு சென்றவர் இரண்டு வாரங்கள் கழித்து மீண்டும் என்னிடம் வந்தார். இரண்டு தொகுதிகளிலுமிருந்து 34 கவிதைகளை அடையாளப்படுத்தி, அவற்றை ஒரு தொகுதியாக்கும் படியும், அதற்குரிய முன்னுரையைத் தான் எழுதித் தருவதாகவும் கூறியிருந்தார். அன்று எனக்கு ஏற்பட்ட சில தவிர்க்க முடியாத காரணங்களால் அம்முயற்சி பின்தள்ளிப் போனது. பின் 2012 அளவில் அதற்கான முயற்சியை மேற்கொள்ளலாமா? என்று யோசித்தக் கொண்டிருக்கையில் அவரின் மரணச் செய்தி காதுகளை வந்தடைந்தது. பெரும் வேதனையளித்தது. அவருடன் பேசிய அனுபவங்களை இன்றும் நான் நினைத்துப் பார்ப்பதுண்டு. 

இலக்கியத் துறையில் உங்களுக்கும் உங்கள் படைப்புக்களுக்கும் கிடைத்த வரவேற்புக்கள், பரிசுகள், விருதுகள் பற்றிக் கூற முடியுமா?

இவை எவற்றையும் இலக்காக வைத்து நான் கவிதைப் படைப்பாக்கத்தில் ஈடுபடுவதில்லை. நான் முன்னர் கூறியது போன்று எனது கவிதைகள் மீது முன்வைக்கப்படும் விமர்சனங்கள் மீதே நான் அக்கறை கொள்கிறேன். விமர்சனங்கள் சிலபோது பாராட்டுதல்களாகவும் அமையும். சிலபோது சிக்கல்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதாகவும் அமையும். இரண்டையும் நேரிய கண்ணோட்டத்துடனேயே பார்க்கிறேன். இன்னும் ஒருவகையில் சொல்வதானால் எனது கவிதைகள் திறனாய்வுகளுக்கு உட்படுவதையும், பிற மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்படுவதையும், வாசகர்கள் அதுபற்றிப் பேசுவதையும் எனது படைப்புகளுக்குக் கிடைக்கும் வரவேற்புகளாக, பரிசுகளாக, பட்டங்களாக, விருதுகளாக எடுத்துக் கொள்கிறேன். அதே சமயம் அவ்வப்போது என்னையும், எனது எழுத்து முயற்சிகளையும் ஊக்கப்படுத்தும் நோக்கில் வழங்கப்படும் நினைவுச் சின்னங்களை, சான்றிதழ்களை நான் புறக்கணிப்பதுமில்லை. அவையும் ஒரு வகை உந்துதல்தானே. ஆனால், அவையே எனது இலக்கல்ல. 

வளர்ந்து வரும் கவிஞர்கள் பற்றிக் குறிப்பிட முடியுமா?

வளர்ச்சியடைந்த கவிஞர்கள், வளர்ந்து வரும் கவிஞர்கள் என்று எதனை அடிப்படையாக வைத்துத் தீர்மானிப்பது? என்றொரு கேள்வி நீண்ட காலமாக இலக்கிய வெளியில் விவாதிக்கப்பட்டு வருகின்றது. வயதை, அனுபவத்தை அடிப்படையாக வைத்து அதனைத் தீர்மானிப்பதா? எழுத்தாற்றலை வைத்துத் தீர்மானிப்பதா? இதுவும் இலக்கிய வெளியில் தீர்வு காணப்படாத பிரச்சினைகளுள் ஒன்றுதான். ஷவளர்ந்து வரும் கவிஞர்| என்று பொதுவாக அடையாளப்படுத்தப்படும் ஒருவர் மிக நீண்ட காலமாக கவிதை எழுதி வரும், வயதில் முதிர்ந்த ஒரு கவிஞரைவிட கனதியான கவிதைகளையும் எழுதக்கூடும். அப்படி எழுதுபவர்கள் பலர் உள்ளனர். வளர்ந்து வரும் கவிஞர்கள் என்பதைவிட, அண்மைக் காலத்தில் இலக்கிய வெளிக்குள் நுழைந்து தீவிரமாக இயங்கி வருவோர் என இமாம் அத்னான், தணிஸ்கரன், முர்ஷித், நப்லா, சாஜித் அஹமட், ஜெம்சித் சமான், சுந்தர் நிதர்சன், நஸீஹா முகைதீன், அன்வர் புஹாரி எனச் சிலரை அடையாளப்படுத்த முடியும். மட்டக்களப்பு, அம்பாறை மாவட்டத்துக்கு அப்பாலுள்ள பிரதேசங்களில் இன்னும் பலர் உள்ளனர்.

இறுதியாக நீங்கள் வாசகர்களுக்குச் சொல்ல விரும்புவது?

ஒரு படைப்பு என்பது வாசகருடைய இடைவினையுடன்தான் இயங்குகிறது. அர்த்தம் பெறுகிறது. எனவே, தயவு செய்து இலக்கிய எழுத்துக்களையும் நேரமொதுக்கி வாசியுங்கள்!!!

நேர்கண்டவர்:- வெலிகம ரிம்ஸா முஹம்மத்